3 augustus 2014 bloedige aanslag van IS op Yezidi’s in Noord-Irak.
At Ipenburg
Op maandag 3 augustus 2026 vond van ’s avonds 6 tot 9 uur in Heerlen een herdenking plaats van de Yezidi slachtoffers van IS. Op 3 augustus 2014 pleegde de IS in Sinjar, Noord-Irak een genocide op Yezidi’s. Bij de brute aanslag van IS op 3 augustus 2014 werden naar schatting meer dan 5.000 Yezidi’s gedood. Vrouwen en meisjes werden als seksslaven gevangengenomen en afgevoerd. Meer dan 500.000 Yezidi’s sloegen op de vlucht voor het geweld van IS.
Ik kwam rond half zes aan. De zaal was toen al halfgevuld met Yezidi mannen en vrouwen, velen in het zwart gekleed. Ik werd hartelijk ontvangen door Nana Silo. Nana vertelde me dat elk van de aanwezigen wel een of meer geliefden had verloren bij de genocide in 2014.
De zaal stroomde geleidelijk aan vol. Het zijn prachtige mensen. De meisjes en vrouwen met lang gitzwart haar en een lichte gelaatskleur. De mannen trots, sommigen met een korte baard, anderen gladgeschoren. Ik werd er zeer hoffelijk ontvangen en kreeg bij binnenkomst gelijk een glas koud water aangeboden.
Er was zang en iemand speelde op een snaarinstrument treurige muziek. We kregen een video te zien hoe Yezidi’s bij de komst van Islamitisch Staat (IS) wegvluchtten, maar door de Koerdische Pesh Merga werden teruggestuurd: “Hoe durven jullie te vluchten? Wij beschermen jullie!” Maar toen de IS echt kwam was de Pesh Merga vertrokken, naar men zei, in opdracht van Obama. Hun laatste toevluchtsoord was een kale, moeilijk te beklimmen berg, de berg Sinjar. De berg werd omsingeld door IS. Er was onvoldoende water en voedsel. Voor velen kwamen de Amerikaanse voedseldroppings te laat.
Nu kwam de eigenlijk herdenkingsceremonie. Iedere aanwezige kreeg een witte roos uitgereikt. De aanwezigen gingen nu naar voren naar het podium. Daar stond een tafel waarop waxine lichtjes het jaartal 2014 vormden. Ieder stak een waxine lichtje aan en legden de ontvangen roos op de tafel.
Ik had het gevoel in een andere tijd beland te zijn. Mensen die vriendelijk en open met me spraken. De Yezidi’s zijn regelmatig in hun lange geschiedenis slachtoffer geworden van aanhangers van intolerante religies, die hen als ketters beschouwden. De IARF pleit juist voor religieuze tolerantie en de erkenning van de waarde van elke religieuze overtuiging.
Laten we alles doen om deze groep te ondersteunen.